von Eugen Thomma
D’ Maarkh am Ronächle
A Länd hot voar a güet seachzg Johre am Ronächle a Paar Tanna umgnome und des grad deara wo se heert a dr Maarkh vu dr Alb und em Schtaatswold gschtonde sind. Iezt hoba it gnöü gwißt was kheart em Schtaat und was kheart dr Alb.
Michle Anton und dr Metzgar Schugg sind det Albmaischtr gwea am Tüfasbearg. Mit em Ferschtar Greinar hend die zwi Maa i deam Süzuig noch am Schtumpe Brunnesreahrle gsüecht, wo ba freir amol as Maarkhzaiche i de Bode khöüe khet hot.
Wie die Maa so am Süeche und am Schtoare sind, khut dr Wannebür drzüe. A gonz Wiile lüeget a und seit khui Weartle. Zmol hot en d Wündrgeale ploget und froget a: „Was dind dier do?“ - Uina vu deane Drina hot gseit, daß se d Maarkh süechet. Bschosse, wie dr Wannebür gweachen ischt, seit a so schpettesch: „Desch doch gonz uifach, wo Tanna sind des kheart em Schtaat und wo d Schtui sind, des khert de Büre!“
Trompetare
Aana Nuizehhundertfuchzg isch z Sünthoof a Fescht gwea und am Sunntaagdrnoo hot i am Zelt a Mingkhnar Museg gschpielt. D Obrschtdoarfar Musegar sind öü det gwea and hend glosed.
Bu deana Mingkhnar isch a Feel as Tropetare drbii gwea. Die hot a so a vrdätschts Trachtehietle mit ar Flummfeadr uff khet und a reacht witts Häswearkh a. Des Meidle isch gonz voana a dr Biihne gschtonde, hot do bloset und voanazüe
mit dr Trompete so an Schrenzar dong. Do drzüe hot se se seal so waile dreht, daß des Reckle schiergar ebe üsse gflogen ischt and ma hot halt muntr nammas gseache, was dründr gwea isch. Grad gar z viel isch des it grad gwea, well des Meidle hald earbar diir gwea ischt.
Dinßars Karle hot de Logelar gschtupft, hot gschmünzlet uff die Trompetare zaiget und gfroget: "Otto, was muischte, wär des nuiz fr is?". Dea zuicht no amol khereg a dr Pfiife und seit: "Nui, des isch nuiz fr is. Die hot ja a Hearz wie dr Maislschtuinar Chrischtus und deam hot ba us am zellege Bread gschnipflet!"