Gedichte von Eugen Thomma
Advent
Käthring schellt de Tonz ing,
So hots freier ghaiße wit und brait,
Schluß isch mit dr Luschtbarkeit.
S Johr isch bold rum es isch so wit
jetzt goot se aa, de riebeg Zit.
Ja, gwäänle isch es riebeg gwea,
isch kähl und kolt und hot an Schnea.
Was saget dir, dir liebe Lit?
huir düet des Weattr gar it mit.
Es will it reange, s will it schnije
s' will allat bloas güet Weattr bliibe.
Es gsicht, bi Gott, schu bold so üs
as fall dr Wintr desmol üüs.
Wenn des mit dear Werme witrgoot
dr Klöüs bloas no kurz Hosa hot.
Und d' Feela wo as Barbla gend,
z'letscht bloaß no Minireckle hend.
Pelz und Feall des khama sage,
kha ma öù numma vitrage.
S isch, wie s i dr Zitting schoot,
daß se Weattr g ändret hot.
Seis wies well, mier ändrets it,
im Dezembr isch so witt.
Obs schii isch oder schnie mag,
allad am 6., do isch Klöüsetag.
Klöüsezit
Vrlosse sind d Bearg, vrlosse isch d Alp
Dahhuim im Schtaal sind Khüe und Kalb.
Bücha und d Oana hend Blettr vrloare
Lacha und Bächle sind bikhlheert gfroare.
S dünklet frei und lang sind d Nächt
was ba öü im Kalendar sächt.
I de Bearge hot es gschnit und gschturmet,
a de Grät domm hot es Wächta gfuurmet.
Öü im Tal isch es kolt und üngmietle woare,
Bosche sind brimt und Beede sind gfroare
Wenn gäng ischt im Schnea vum Schlitte d Sohle
denn isch Zit s Holz und s Bearghoi zum hole.
Wenn am Kronz denn s'erscht Liechtle brinnt
und Kind uff amol bsünders brav sind.
Wenn es z Obet d Lit in de warm Schtube tribt,
denn isch se do die Klöüsezit.