Schprih und Huigärte

Wo 1956 d’Oytalwirtschaft abbrunne gwea isch, hobba bu de Reachtlar berote, was ba iez tu soll. Wil des muntr Köschte vrürsacht hot, isch dr Schuggar, dr Reachtlarvoarschtond, mit deam Problem uf d’ Vrsammlüng gange, daß ba da a Muinüng kriet, was se mache soiled. Wie na no vum vrbrinne verzeih khett hot und am a Muinüng hot wisse welle, no froged dea die Vrsammlüng: „Was wember tu, büed mir iez a nuie Wirtschaft odr flicke br de olt?” De gonz Vrsammlüng hot gschruie voar Lache.

S’ Viktörle, a luschtegs und a munters Wib, hot se bu nar Reachtlarvrsammlüng amol benochteilegt gfühlt. Als Wittfröu hot se halt gmuit, ma tei s’ ibrgong. Se hot se zum Woart gmealt und ihran Kummr abrhge welle und wo se breits ferteg gwea isch, hot se gseit: „Uff is Wittfröua ritt ba ’s gonz Johr bloas umanond.”

Bu nar Reachtlarvrsammlüng hobba ibr ebbas abgschtimmt khett, no hobba gmuit, wie die 340 Reachtlar öu uis gwea seied, no hot Linggles Otto gseit: „As sind ja bloas 339 Reachtlar und ui Lingglar und mit mir müeß ba zerscht öu no uis weare.”

Hofars Lorenz hot i dr Klamm hinda a Trumm Bode vrköuft khett. A hot halt denn öu a wink viel Durscht khett. No hotten dr Birgarmeischtr Gschwendar kumme long ufs Rothüs und hottem welle Voarholtünga mache und muit halt ündr ondrem: „Du, Lorenz, du hoscht a Schtube voll Kind dohuim und vrsüfscht a hebe schu a wink z’viel, iez müeschte schu an Bode hea gih, daß de no mea uf d’ Rite trage kascht. D' Famile siecht ja doch nuiz vu deam Geald.” Lorenz ibrleit a wink, no seit a zum Gschwendar: „Du, Gschwendarle, du, glöubsch du amend, daß ding blöua Züngge bloas vum Riehrmill süffe kut?”

Hislars Seppl hot i nar Gmuindsrotssitzüng zum Schallhammar gseit: „ih will it behöupte, daß du luigscht, abr wenn iez uina bur Tiir ring käm und tat sage, dr Schallhammar luigt, no wär ih dr Erseht, wo ’s glöube tat.”

Michales Willibäldle hot amol gseidt, wo ba grad vu dr schtrenge Arbat khett hot: De jünge Litt hend aheba gar kui Kraft mea. Mir hend denn freier de Wintr no Flecka draage, daß es is bum gfroarene Bode bis a Knode in Dreck ning druckd hot.”

Dr olt Lexar hot mit ’m halba Mart allat Händl khett. Wie na amol sing Hoi vu Löufba ra kholed hot, hot a Hoiziechar züenem gseit: „Lexar, des Hoi weared bolder dine Advukate freasse.” Do hot a gseit: „Wird it reiche, i wirs bolder no mit Kolraba füettre miesse.”

Zu Schniedars George isch amol uina kumme und hot welle an Azug mache long. Iez hotta zerscht a so rumdruckt, no hotta a wink vrleage gseit: „Was nimscht fir an Azug mit lang Hosa?” No hot dr Georg dean a so ündarüs glüeged und no gseit: „Was wett ih schu neahme, allad an Fade.”