Schprih und Huigärte

Dr klei Geagl isch em Bichtündrricht gwea. Do hot dr Kaplo, wo ba die 10 Gebote gleaned hot, zum achte Gebot gseit: „Du sollst kein falsches Zeugnis abgeben.” Was des heißt, hotta noit kapiert khett, abr glei hotta gonz lut gseit, daß de ondre öu vrschtonde hend: „Des sotta noateg israr Lehrare öu sage, weags isra Zeignis.”

I dear Zyt, wo i dr Oschtschtroß mea Büre üfkhert hend und allbot a nuia Lade entschtonde isch, do kut Waltars Josef amol is »Wilde Mändle« ning und vrzellt am Schtammtisch, daß schu widr a nuia Lade i dr Schtroß sei. Ma hot it grad gwißt, wo oder wo na nüs will, no hend’sen gfroged, wo des sei, no seita: „Ja, Renders it gsea, bu Neaslars Thedore, i dr Mischtlege, hobba an nuie Lade (Diele) ning gmacht.”

Zum Kündschaftstrinke isch Waltars Josef oft i mea Wirtschafta kumme, meischtens hotta bloas a kleis Bier und a Schnäpsle trünke. No hend’sen amol gfroged, wieso a jedsmol an Schnaps zum Bier trinke tei. No hotta gseit: „I ka doch des Bier it so trucke na wirge.”

Amol isch Josef reacht vrkält gwea, ja glei dry Wuche, und a hots it loas brocht. I sing Lade din hotta ghüeschtet und grotzed, ja sischem ahebe leid gwea, a so die Kündschaft zum vrsoarge. No ischa amol z’ Mittag zum Dr. Witzgall gange und hot en gfroged, was a denn do tu kinn, daß des amol noloht. Wienen dr Witzgall ündrsüecht khett hot, muit a: „Was kamma dir schu vrschriebe, du nimscht des doch it ing. Am beschte war halt viel Wärme und nomol Wärme. Lüe, i, wenn so vrkält bi, no trink e zerscht an heiße Tee und nocha schluif i zum Wib ündr Züedeckad ning und laß be vu dear Wärme heile, und des tät i dir öu empfehle.” No hot dr Waltar gseit: „Do tüe i schu mit, abr frog amol ding Wib zerscht, wenn e kumme ka.”

Do isch a Trachtefescht gwea und Waltars Josef isch als Musegdiregent voramarschiert bu dr Obrschtdoarfar Bleachmuseg. Am Martblatz hobba gschtät dong und no sind a so die Trachtefehla vorbigloffe zur Feschtmeass i Kirche. Wo no an hüfe Trachtlarne dur gwea sind, hotta zu de Musegar gseit: „Mir hend bigott schu lütter schiene Fehla — bis uf die wieschte.”

Amol hot Josef vrzellt, wo ea zur Museg kimme sei, do seied mea so nuie kumme und bis des alle kapiert khett habed, sei manksmol a beasa Zuig blosed woare. Wones uf ar Prob amol garit reacht tong häb, do hab dr olt Büecheberg gseit: „Uis miessedr na allad merke, wenn dr a Note odr öu mea Nota it lease kinned, no lendrs uifach üs.”

Dr Schallhammar hot amol dr Museg an extra Züeschuß vrschproche, abr kriet hend sen it. Des amol drui Johr agschtonde, wo dr Waltar de Birgarmeischtr öfter schu gmahned khett hot weags deam Geald. Jedmol hotta gseit. ma hab huir nuiz mea ir Kasse, abr s’ nächscht Johr klapps no schu, ea wear se drfir ingsetze. No isch ir Rechtratio s’ Bockbierfescht gwea und dr Josef hotten glei widr gfroged. Widr druckt a so rum und muit, as isch i de Haushaltsberatünge nuiz ibreg gweache. Zu schpätar Schtünd hot dr Josef no zum Schallhammar so gonz vrschmitzt gseit: „Weischt, Birgarmeischtr, mir hot amol uina gseit, a Gschieda macht allad nuie Fehlar, abr a Dumma macht all Johr deselbe Fehlar, und des sobba se merke.” — Se hend no im seale Johr an Züeschuß kriet.

Hanebergs Philip hot vu dohuim no a paar kleine Äckarle gerbt khett. Wo na no de letschte vrköuft khett hot und ma des bum Notar protokolliert khett hot, isch a üfgschtonde und hot zum Notar gseit: „So, mir zwi sind mitanond ferteg.”

Amol isch Philip mit sing Marian i dr Bauerbar dinn ghocked inar nette Gsellschaft. Marian isch a uifachs, bravs Ding gwea. Iez hot öu alls tonzed, bloas Philip it. No hotsen beaded, a soll doch öu an Tonz miter mache. No hotta gseit, a tonze bloas, wenna bsoffe sei. No hot se gmuit: „No kaschte glei mit br a’foche. ”