Schprih und Huigärte

Dr Brutschar Sepp, a vrdients Mitglied em Schiklub und ’m Allgäuer Schivrbond, isch gschdoarbe. Am Kirchhof sind etle Rednar do gwea, so öu Seewegs Guschtl, dr 1. Voarschtond vum Schivrbond. Ea hods ja öu reacht mache welle, abr wie’s holt dr Deifl will, kut gwiß a reachta Vrschpreachar drzüe. Nochem groaße Lob goht a öu uf de Eigene ing und do isches passiert, wo na seidt: „ ... wir gedenken auch der Hinterbliebenen, besonders dir, liebe Hedwig, gehört unser Mitgefühl, die du ihm doch 30 Jahre die Stange gehalten hast und ...” Do ischa no vrhanged, wil alls kichred und gschmunzled hod. Mit am roate Kopf hodda se em Grab züedreht und bloas no gseidt: „Gott geb die die ewige Ruh’, ruhe in Frieden.”

Es isch schu glei nochem Wealtkrieg gwea, do hod dr Badar vu Bolsterlang zwei Rooß khedd, schwere Obrländar. Es isch so mibba em Hoibe gwea, ma hod an Hüfe agrichd khedd. Bum Lade isch no a Weaddr kumme und schu hod es agfochd zum Saiche was gisch was hosch. A halbs Füedr hodda glade khedd, no hodde des no weile welle a wink truckne ündr Dach bringe. Wie na bur Lucke uf d’ Schtroß nüsfährt, tüet es an Blitzgar und schu an Doorar drzüe, ob d’ Wealt ündrgong wedd. Hoddem doch dr Blitz a Rooß vrschlage, dea flacked do und diesa Haitr zittrled bloas no a so. A hod em Duranond id amol üszspanned brocht. A hod em Moment id gwißt was a tu sodd, no ischa neabes des toat Rooß hiiknuibled und hod mit de Fingscht an Himml nüfzeiged und schriit no: „Ja, wenn nu dir do domm ‘s bescht Paar Engl vrrecke dät.” Wie dr olt Sailar drzüe gwißt hod, ischa id erhört woare.

Maths Babischt hod kui Schpriedl im Hüs khedd und wo nes no kälter woare isch, hodda sing gonz Huinze vrschidded. Wo nen dr olt Lippar froged, was a no de Summr tei, wem bas Huinze ahenke sodd. No hodda so gillprglii gseidt: „Mei, iez hone a warme Schtube und de Summr hobr allerhond Arbad schu gschpared”.

Weisse Gottlieb vu Koana isch denn mid am seare Gsicht ummanond gloffe, ja, ma hod denn gseidt: „Huit reicht a wiedr kuin Güete.” Ohne Grüeß isch a amol bu Hansjerglars Pöulen durgloffe und deam hod des id gfalle, daß a sing Grüeß id amol erwidred hod. No hoddan grfoged: „Worum bisch’de denn allad so sear und so gräteg, du magsch’de ja seal id.” No hod dr Gottlieb gseidt: „Worum soll e ondr miige, wemm’be seal id amol mag.”

Noichls Sepp, dr Architekt, isch amol vum Kreisbauamt huimkumme und hod no gmuit: „Do dünd bu deana dearfschd id bleed sing, sis merkschde nämle garid, fir wie bleed die uin holtet.”

Kaisars Josef, dr Wirt am Schönblick, hod amol i’nar luschdege Ründe gseidt: „Wenn uina muit, a sei schiinr as ih, no isch des reina Luxus.”

Ma isch am Easse khocked und wo dr Xavere grad afocht, rieft uina iber de Gang rum: „Guten Appetit, Herr Kaiser!” Ja, dean hodda glei garid miige, no gidd a z’rugg: „Mir schmeckt’s öu ohne diine dreckege Bemerkünga.”

Meßmars Marte isch im Schdeanewirt (später Restauration) gwea. A hod schu an ordelene Niggl khedd und bu ‘nem am Tisch hocked uina und ißt a Süre Wurscht. Die macht en grad öu no a. A hod se öu glei kried und wo na schu a wink geasse khedd hod, düed a zmohl an Koppar und dr Wurschtsalat isch mied am kherege Schluck Bier wiidr im Tellar gflacked. Zerschd hodda ommarad glüeged und no ißt a witr. Sing Tischnochbür isch schu glei a nan ondre Tisch khoked, deam hoddes doch a wink khäled. No hodda zue deam gseidt: „Iez erscht reacht, bum reachte Loh müeß es ning und bum reachte Loh öu nüs.”

Gotteriedars Liese, dr Wirt vum Uinadsbach, hod a so a „Halböuto” khedd, nochem Lenkrad isch sing uifache Sitzbonk gwea mit am gwählene Isegländr und hinda a offes Vrdeck, ja, holt a Ladefläche. Itz hodda amol em Doarf a Kälble zum Metzge köuft und hoddes a des Isegländr hibünde. Wo na abgleert und ‘s Kälble in Schdaal dong hod, isch a no glei zu de Gütschar an Tisch khocked. No isch Sui glei heakumme und hod gmuit, ob as id glei metzge tei, ma sodds moan schu ir Kuche hong. No seidt a gonz riebeg: „Nui, huit id, laß br no drwiil, des Kälble hod uf dr gonze Fahrt sing liebs Köpfle a ming Grind higluined und ab und züe hoddes br an Schleapf geabe, ih ka’nes bigodd huit id vrschlage.”