Gedanken einer Oberstdorferin zum Bildband "Alt-Oberstdorf"

Oalt Obrschdoarf

Schtündawis hock i ibr deam Buech, ibr deana oalta Fotografia - mit heisse Bagge und koalte Fiess. So isches gwea, freier! Jeds Hüs hobba kennt. Die Gassa hend is keart, de Kind; zum Bale, zum Gluggle, zum Hislejucke. Ibr alle Häg simbr ghear- zed im gonze Viertel. I de Buinda troled und boled, händ anond gfoacht ums Schluch-Hisle rum.

Im Doarfba hembr d’ Hölzle schwimme long und sind mittena gschprunge, na und na. Uf de warme Schteffel simbr ghocked, mit de Docka . . . Voarhuss ufm Bänkle, wenn ba ’s Millgschier gwäsche hot, hobba ’s Wasser vum Brunne hole miesse. I dr Küche hobbas us am Kiebel gschepft, mit ar Kelle, bm Koche. „Fliessend Wasser“ hembr schu ghett - im Brunne voarduss - it i dr Küche und it uf dr Löue! ’S Schpielwasser und ’s Putzwasser hobba in Doarfba gleert. Gwäsche hobba im Schopf, odr vorem Schopftoar bm guete Weattr, und birschted und gschwänzt i de hilzene Zuber und üfghenkt. It umesies hobba schneawiesse Schtu- besböde ghett, ma hotts uf de Kniene nüsbutzed und Bändlblacha druf tong. Mitm Blachawäsche hobba viel vrlitte.

Wuchawis hon i im Lenzeg mitm Male bändlet, drno, uf dr Aldane. Vum Male hobba braits nuiz gsea, so hot se ’s Kopftue is Gsichtning zöge, weages dr Sunne, die hot se it miege, und gschnupft hot se! I ho gschränzt und ’s Male hot bschnitte und zä- medgneit und Knuibl gwuende. Und ui ums oandr moal hon i durgschränzt, so lang, bis ’s Male grieft hot: „Eia bigottscht, i kumm ja gar numma noche!“ Des hot des Bändle uendrhältlener gmacht. ’S Male isch amoal gfalle. Drbisat hot se an Fuess noachezoge und hot an Schteake bruecht - abr kuin Doktr. Ihr Leabtag hot se kui Schtuend an Doktr ghett. Zmoal ische a bizle marod gwea und isch as Bett. De Moa- nats hot se gseit: „Ma sott uin doch grad mit am Bigl vrschlage, wenn ba numma üfschtong ka“. Drno ische vrschloafe - fr allad - mit sechsedachtzge.

Oalt Obrschdoarf - was kubbr alls in Si! I hear ’s „Kieh lend rüs“ fr d’ Gassekieh, wo se no nimede giert hend, dur de obre und uendre Mart. I hear ’s Üsschealle vum Gmuindsdinar. Do simbr waile gloffe und hend glosed und ibral hobba d’ Finschtre üftong. Wenn es heiss gwea isch de Summr, hot Wilde Hans de Schpritzewage gfah- re mit ’m Roos. Do simbr barfuess hindanoche gschprunge, a Bruslat Kind, bis br bätschnass gwea sind. I nam wile isch alls wiedr tricknet.

Bm Holzmache hot alls zämedgholfe. D’ Mannsbilder händ die buechene und tän- nene Schittr vrseaget und klobe, und d’ Wibr hend bieget. Die schienschte Schprigla hembr dr Muettr botte, zum Kritzbieg mache. ’S goanz Joahr hobba a klingldiers Holz ghett, wil d’ Muettr allad nochm Zaiche gange isch, nochm Kemptar Kalendar: „Ibrgeande Mong - uendrgeande Mong - de dritte Tag nui...“ und bloass im machte Zaiche hobba d’ Hoar gschnitte, odr d’ Bettr gfillt, odr im Holz gschaffed.

Oalt Obrschdoarf - i lose i mi ning und hear ’s Dengle de Summr, z’ oabed... i hear ’s Gscheall vu de Roos im Wintr, vu de Rennschlitte, vum Pflueg, vu de Boammar, i schmeck ’s Burde-Hoi... Ja, doa . . . Und huit? „’S ischt alls oanderscht woare - bloass d’ Henna schearet allad no hinderse“. Huit hear i bloass no Öuto und Öuto. Und die Sükäre schtinked, kasch numma mit Luib uf d’ Aldane hocke! Oft hear i z’ nacht it amoal mea schlage, wenn i it schloafe ka - öu z’ nacht no: Öuto, Öuto, Öuto. . . und fremd Lit. Mit de Joahre goat dr Si eandr zruck as vire. Ma isch numma wuendrgeal uf nammas Nuis.

Schtuendawis hock i ibr deam Buech - Oalt Obrschdoarf. I tue be bsinne und tue troame, mit heisse Bagge und koalte Fiess und zmoal: mit nasse Öuge. I gang as Bett.

’s Male

Dr Klei isch vrnuned
b’m Male im Arm -
do hot a sing Bleazle,
do dünkt es ’n warm.

A nolled am Dumme
und trieled a wink -
gonz hofele gaitsche,
des migedse, d’ Kind.

Und ’s Male isch glickle
und wegged se it,
se wehrt bloass de Fluiga,
waisch, di mag se it.

So lass es a wile
und luegena zue -
bis ’s Male seal öu schloaft,
no holen, de Bue!